Odensehuizen in Corona tijd

Vrijdag 13 maart 2020 was voor veel Odensehuizen een ongelukkige vrijdag. Corona had definitief zijn intrede gedaan. Veel besturen en coördinatoren moesten snel beslissen hoe verder. Het scenario was overal het zelfde. Het beste is om de huizen te sluiten, vooral omdat we werken met mensen met een kwetsbare gezondheid. De afgelopen tijd heb ik een gesprek gehad met coördinatoren en soms met bestuursleden van ca. 25 Odensehuizen.

De eerste vraag was voor iedereen hetzelfde namelijk: hoe hebben jullie en jullie deelnemers de afgelopen periode doorgemaakt. De antwoorden leken wonderlijk genoeg of misschien toch wel begrijpelijk erg veel op elkaar.
Medewerkers van ieder Odensehuis die ik heb gesproken, hebben in de periode van totale sluiting hun deelnemers niet in de steek gelaten. Regelmatig een telefoongesprek al dan niet met beeldbellen, een mailtje of een bezoekje aan de deur, vergezeld van een bloemetje en met Koningsdag van een Oranje tompouce.
Vanaf half mei, toen de regels weer iets soepeler werden hebben sommige huizen voorzichtig de deur weer geopend voor kleine aantallen, in Papendrecht voor bijvoorbeeld een koffiemomentje met 2-4 gasten en 2 vrijwilligers. Dit kon je 2 of 3 keer per dag doen waardoor de meeste deelnemers 1 keer per week aan de beurt kwamen. Natuurlijk alles met nauwgezette naleving van de RIVM regels, waarbij de 1,5 meter wel de moeilijkste was. Coördinatoren voelden zich vaak politieagent.
Het is natuurlijk inherent aan de doelgroep dat deze maatregel het moeilijkst is om na te leven.
Vanaf half juni toen de regels soepeler werden zijn bijna alle Odensehuizen weer opengegaan. Natuurlijk weer met de bekende beperkingen. Iedereen vertelde dat de deelnemers  in de periode van sluiting terug zijn gevallen, maar ook ziet iedereen dat de deelnemers bij het open gaan van de Odensehuizen weer sneller vooruit gaan.  In verband met de 1,5 meter regel hebben veel Odensehuizen moeten besluiten om het aantal bezoekers per keer te verminderen en te werken met aanmelding. Zo verklein je het risico maar zoals je hieronder  kunt lezen heeft het nogal wat impact op de bezoekersaantallen. Voor een aantal geldt ook nu nog geen vrije inloop. Maaltijden verzorgen doet ieder op zijn eigen wijze. Bij de meeste huizen wordt de maaltijd door 1 of 2 vrijwilligers gereed gemaakt en door anderen uitgeserveerd, zodat je het minste risico van besmetting en samenscholing hebt. In een aantal Odensehuizen is er nog geen lunch. Hieronder nog een aantal opvallende zaken uit de gesprekken.

  • Een aantal Odensehuizen die gebruik maken van  buurthuizen die door de gemeente zijn gesloten of van zorglocaties die beperkt mensen van buiten binnen laten, kunnen nog niet open of hebben een andere plek gezocht om bijeen te komen.
  • Door de 1 ½ meter maatregel kunnen er in de meeste Odensehuizen minder mensen terecht. Soms maar een klein aantal per keer. Veelal minder dan de helft van de eerdere opkomst. Waar mogelijk werd ook de inrichting veranderd. Meer kleine tafels in plaats van lange tafels.. Het streven is dat iedereen in ieder geval wekelijks kan deel nemen.
  • Uitbreiding van de buitenactiviteiten. Er werd binnen de RIVM-richtlijnen veel gewandeld door vrijwilligers met deelnemers. Ook in de periode dat de Odensehuizen gesloten waren.
  • Zangactiviteiten konden helaas niet meer door gaan.
  • Op de meeste locaties is vrije inloop niet of heel beperkt mogelijk. Deelnemers moeten zich van te voren opgeven en worden ingepland op een bepaald moment.
  • Op een aantal locaties zijn vrijwilligers afgehaakt. Vrijwilligers worden ingepland en kunnen niet altijd meer doen, wat ze voorheen deden.
  • Op veel locaties zijn de mogelijkheden om langs te komen voor mantelzorgers beperkt. Er is wel veel telefonisch contact of contact via sociale media geweest. Dat werd zeer op prijs gesteld door mantelzorgers.

Als beoogde nieuwe voorzitter kan ik uit de grond van mijn hart zeggen dat ik getroffen ben door de inzet en het enthousiasme van ieder die ik heb gesproken.
De creativiteit overstijgt alle grenzen. Bij ons in Papendrecht heeft het bestuur en de coördinator besloten dat we nooit meer dicht gaan tenzij er van hogerhand een verbod komt. We gaan niet tegen de wet in maar denken nu al veel na over hoe we dan moeten handelen.

Piet Bezemer,
Voorzitter LPO